skelet - Amstel en IJ Health Management

Bechterew

admin — Fri, 18 Jul 2025 15:29:45 +0000

ZIEKTE VAN BECHTEREW

De ziekte van Bechterew, ook bekend als axiale spondyloartritis, is een chronische ontstekingsziekte die vooral de wervelkolom en het bekken aantast. Het veroorzaakt rugpijn, stijfheid en kan op termijn leiden tot verstijving van de wervelkolom. De klachten beginnen vaak op jonge leeftijd. Vroege diagnose en behandeling met oefentherapie en medicatie zijn belangrijk om klachten te verminderen en de beweeglijkheid te behouden. De ziekte komt vaker voor bij mannen.

Er zijn verschillende vormen binnen het spectrum van de ziekte van Bechterew, dat tegenwoordig vaak onder de bredere noemer axiale spondyloartritis (axSpA) wordt geplaatst.

Hieronder een overzicht:

🔹 1. Niet-radiografische axiale spondyloartritis (nr-axSpA)

Ontstekingsklachten aan de wervelkolom, zonder zichtbare afwijkingen op röntgenfoto’s.
Komt vaak in een vroeg stadium voor.
MRI en bloedonderzoek (zoals HLA-B27) spelen een belangrijke rol in de diagnose.

🔹 2. Radiografische axiale spondyloartritis (klassieke ziekte van Bechterew)

Hier zijn veranderingen aan de gewrichten van het bekken (SI-gewrichten) en wervelkolom wel zichtbaar op röntgenfoto’s.
Dit is de vorm die traditioneel ‘ziekte van Bechterew’ werd genoemd.

🔹 3. Juveniele spondylitis (jeugdvorm)

Begint op jonge leeftijd (kinderen en adolescenten).
Symptomen lijken op die van volwassenen, maar met meer nadruk op gewrichtsklachten in de onderste ledematen.

Aanverwante aandoeningen binnen het spondyloartritis-spectrum:

Hoewel ze technisch gezien niet “soorten van Bechterew” zijn, behoren ze wel tot dezelfde verwante groep:

Psoriasisartritis (PsA) – bij mensen met psoriasis
Reactieve artritis
Artritis bij inflammatoire darmziekten (zoals de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa)
Ongedifferentieerde spondyloartritis – klachten passen niet volledig in een specifieke subgroep

🟡 Samenvattend:

De ziekte van Bechterew wordt tegenwoordig beschouwd als de radiografische vorm van axiale spondyloartritis. Er is dus sprake van een spectrum met meerdere vormen, afhankelijk van het stadium, beeldvorming en bijkomende kenmerken.

De ziekte van Bechterew (radiografische axiale spondyloartritis) kent een aantal kenmerkende symptomen en klachten. Deze beginnen meestal geleidelijk en op jonge volwassen leeftijd (meestal tussen 20 en 40 jaar).

🔹 Typische kenmerken en symptomen

🟢 Pijn en stijfheid:

Chronische lage rugpijn, vooral ’s nachts of in rust.
Ochtendstijfheid die meer dan 30 minuten aanhoudt.
Klachten verminderen juist bij beweging (niet bij rust).
Pijn in de bilstreek, vaak afwisselend links en rechts (SI-gewrichten).

🟢 Verminderde beweeglijkheid:

Moeilijker bukken, draaien of rechtop staan.
Naarmate de ziekte vordert, kan de wervelkolom verstijven.

🟢 Ontstekingen buiten de wervelkolom:

Enthesitis: ontsteking van peesaanhechtingen (bijv. aan het hielbeen = hielpijn).
Artritis: gewrichtsontstekingen, vooral in knieën, enkels of schouders.
Oogontstekingen (uveïtis): plots rood, pijnlijk oog met lichtgevoeligheid en wazig zien.
Soms ook huid- of darmklachten (zeker bij overlap met andere vormen van spondyloartritis).

🟢 Vermoeidheid:

Veel patiënten ervaren chronische vermoeidheid.

🔸 Minder vaak, maar mogelijk:

Verminderde longfunctie door verkalking van ribgewrichten.
Hartproblemen zoals hartritmestoornissen of ontsteking van de hartkleppen.
Osteoporose (botontkalking), ook op jongere leeftijd.

🟡 Opmerkingen:

De klachten kunnen in golven verlopen (met opvlammingen en rustige periodes).
De ziekte is chronisch en kent een progressief verloop, maar met goede behandeling is remming van klachten en ontsteking mogelijk.

De precieze oorzaak is nog niet volledig bekend, maar we weten wel een aantal belangrijke factoren:

🔹 Erfelijke aanleg

Veel mensen met Bechterew hebben het HLA-B27-gen
Dit betekent niet dat je het altijd krijgt, maar het verhoogt de kans

🔹 Afweersysteem (immuunsysteem)

Het lichaam valt per ongeluk eigen gewrichten aan → ontstekingen
Vooral in de onderrug en het bekken

🔹 Mogelijke triggers

Infecties (bijv. darm- of urineweginfecties)
Langdurige stress
Roken (verergert klachten en ziekteverloop 🚬)
Weinig beweging

Hoewel Bechterew niet te genezen is, kun je veel doen om klachten te verminderen:

🧘‍♂️ Blijven bewegen (heel belangrijk!)

Dagelijkse oefeningen houden je rug soepel
Denk aan rekken, strekken, wandelen of zwemmen

🪑 Goede houding

Let op hoe je zit en staat
Rechtop blijven helpt verstijving te voorkomen

🔥 Warmte

Warme douche, bad of kruik kan pijn verminderen

💊 Medicatie (via huisarts of specialist)

Ontstekingsremmers (zoals NSAID’s)
Soms zwaardere medicijnen (biologicals)

😴 Rust en balans

Luister naar je lichaam: afwisseling tussen inspanning en rust

Je kunt de ziekte niet voorkomen, maar wel verergering beperken:

✅ Blijf actief

Dagelijks bewegen voorkomt stijfheid en vergroeiing

✅ Fysiotherapie

Gerichte begeleiding helpt om klachten onder controle te houden

✅ Stoppen met roken

Roken maakt de ziekte aantoonbaar erger

✅ Goede slaaphouding

Stevig matras en niet te hoog kussen

✅ Regelmatige controle

Bij huisarts of reumatoloog om het verloop te volgen

Neem contact op met je huisarts als je:

🔸 Langdurige lage rugpijn hebt (> 3 maanden)

Vooral bij jongeren (< 45 jaar)
Pijn die verbetert bij bewegen, maar niet bij rust

🔸 Ochtendstijfheid ervaart

Die langer dan 30 minuten duurt

🔸 Nachtelijke pijn hebt

Vooral in de tweede helft van de nacht

🔸 Andere klachten krijgt

Ontstoken ogen (rood, pijnlijk 👁️)
Vermoeidheid
Pijn in heupen of schouders

🔸 Al de diagnose hebt en klachten verergeren

Nieuwe pijn, meer stijfheid of minder beweeglijkheid

Locatie: Amstelkwartier

Openingstijden praktijk:
Alle werkdagen van 08:00 tot 17:00
Tel: 020 308 1234

Na sluitingstijd: 088 003 0600

Locatie: Buiksloterham

DISCLAIMER De informatie op deze pagina vervangt geen medisch onderzoek, diagnose of behandeling. Bij aanhoudende, verergerende of onduidelijke klachten dient altijd een huisarts te worden geraadpleegd.

ZELFZORG PORTAAL ->

The post Bechterew first appeared on Amstel en IJ Health Management.

Tietze

admin — Fri, 11 Jul 2025 10:21:54 +0000

SYNDROOM van TIETZE

Het syndroom van Tietze is een goedaardige, maar pijnlijke aandoening waarbij het kraakbeen tussen het borstbeen en de ribben ontstoken raakt. De klachten lijken soms op hartproblemen, wat tot ongerustheid kan leiden. Typische symptomen zijn plaatselijke zwelling en pijn op de borst, vooral bij ademhalen of bewegen. De oorzaak is vaak onbekend en de aandoening gaat meestal vanzelf over. Behandeling is gericht op pijnverlichting en rust. Het syndroom komt vooral voor bij jongvolwassenen en mensen van middelbare leeftijd.

🩺 Kenmerken van het syndroom van Tietze

Ontsteking van het kraakbeen tussen het borstbeen en de ribben (meestal 2e of 3e rib)
Lokale, vaak eenzijdige zwelling van het aangedane kraakbeen
Komt vooral voor bij jongvolwassenen en mensen van middelbare leeftijd
Geen afwijkingen zichtbaar op röntgenfoto’s (maar MRI kan soms zwelling tonen)
De aandoening is goedaardig en gaat meestal vanzelf over

⚠️ Symptomen

Pijn op de borst (doffe of stekende pijn)
Pijn verergert bij:
- Ademhalen (vooral diep inademen)
- Hoesten of niezen
- Druk op de borstkas
- Beweging van de bovenste ledematen
Zwelling van het ribkraakbeen (dit onderscheidt het van costochondritis)
Soms uitstralende pijn naar schouder of arm
Geen koorts of algemene ziekteverschijnselen

⚠️ Mogelijke oorzaken of triggers van het syndroom van Tietze

Hoewel er niet altijd een duidelijke reden is, kan het syndroom van Tietze ontstaan door:

✅ Overbelasting van de borstkas
- Bijvoorbeeld door zwaar tillen, intensief sporten of veel kracht zetten.
😮‍💨 Langdurig hoesten of niezen
- Denk aan een verkoudheid, griep of allergie waarbij de ribben steeds onder druk komen te staan.
🤒 Een luchtweginfectie
- Zoals bronchitis of een longontsteking, waardoor het ribkraakbeen geïrriteerd kan raken.
🚗 Letsel of een klap op de borst
- Bijvoorbeeld bij een val of auto-ongeluk.
💉 Na een operatie of medische ingreep aan de borstkas
- Zoals een hartoperatie of het plaatsen van een pacemaker.
🔁 Herhaalde bewegingen van de bovenarmen of schouders
- Vooral bij bepaalde beroepen of sportactiviteiten.

🧬 Andere factoren die een rol kunnen spelen:

Stress of spanning (kan spier- en ademhaling beïnvloeden)
Een verkeerde lichaamshouding
In zeldzame gevallen: reumatische aandoeningen of auto-immuunziekten

Het syndroom van Tietze verdwijnt vaak vanzelf, maar je kunt zelf ook veel doen om de pijn te verminderen en het herstel te bevorderen:

Rust nemen: Vermijd activiteiten die de pijn erger maken, zoals zwaar tillen of intensief bewegen.
Pijnstillers gebruiken: Paracetamol of ibuprofen kunnen helpen om de pijn en ontsteking te verminderen.
Warmte toepassen: Een warmtekussen of warme douche kan de pijn verzachten en de spieren ontspannen.
Zachte bewegingen: Blijf bewegen zonder pijn te veroorzaken, zodat je niet stijf wordt.
Diep ademhalen: Dit helpt om de borstkas soepel te houden, maar stop als het pijn doet.
Medische hulp: Neem contact op met je huisarts als de pijn hevig blijft, verergert of als je twijfelt over de oorzaak.

Hoewel het syndroom van Tietze niet altijd te voorkomen is (omdat de exacte oorzaak vaak onbekend is), kun je wel een aantal voorzorgsmaatregelen nemen om de kans op klachten te verminderen of terugval te voorkomen.

Voorkom overbelasting van je borstkas
Til geen zware voorwerpen zonder goede houding en vermijd overmatige krachtinspanningen.
Let op je houding
Een rechte, ontspannen lichaamshouding helpt om de ribben en borstkas niet onnodig te belasten.
Vermijd herhaalde of schokkende bewegingen
Vooral bij sporten of werk waarbij je je bovenlichaam veel gebruikt.
Bescherm jezelf bij hoesten of niezen
Bij langdurige hoest: laat dit behandelen. Druk bij niezen je borstkas licht in om overbelasting te beperken.
Versterk je romp en houd spieren soepel
Met lichte oefeningen of fysiotherapie kun je je houding verbeteren en je borstspieren ontspannen houden.
Luister naar je lichaam
Voel je pijn of druk op de borst bij inspanning? Neem dan tijdelijk gas terug om verergering te voorkomen.

Neem contact op met je huisarts in de volgende situaties:

✅ Als je pijn op de borst hebt en niet zeker weet waar het vandaan komt (omdat het ook op hartklachten kan lijken)
✅ Als de pijn langer dan een paar weken aanhoudt of steeds terugkomt
✅ Als de pijn erger wordt, ondanks rust en pijnstilling
✅ Als je ook andere klachten hebt, zoals:
- benauwdheid
- koorts
- zweten of duizeligheid
- uitstralende pijn naar je arm of kaak (kan op iets anders wijzen)
✅ Als je zwelling of roodheid opmerkt die groter of pijnlijker wordt

🔔 Let op: Omdat pijn op de borst ook een teken kan zijn van hartproblemen, is het altijd verstandig om zekerheid te zoeken bij de huisarts als je twijfelt. Beter een keer te veel dan te laat.

[oceanwp_library id=”2867″]

The post Tietze first appeared on Amstel en IJ Health Management.

SI-Gewrichtsklachten

admin — Thu, 10 Jul 2025 14:02:44 +0000

SACRO-ILIACALE GEWRICHTSKLACHTEN

SI-gewrichtsklachten (voluit: Sacro-iliacale gewrichtsklachten) zijn pijnklachten die ontstaan in of rond het SI-gewricht. Dit gewricht verbindt het heiligbeen (sacrum) met het darmbeen (ilium) aan beide kanten van het bekken.

Ja, er zijn inderdaad verschillende soorten SI-gewrichtsklachten, afhankelijk van de oorzaak en het mechanisme van de klacht.
Hieronder worden de belangrijkste typen onderscheiden:

🔍 Soorten SI-gewrichtsklachten

Oorzaak: overbelasting, scheefstand, instabiliteit of verkeerde beweging.
Kenmerken:
- Pijn bij draaien, opstaan, traplopen.
- Vaak eenzijdige pijn in bil of onderrug.
Veelvoorkomend bij: sporters, mensen met beenlengteverschil of scoliose.
Behandeling: fysiotherapie, oefentherapie, bekkenstabilisatie, houdingscorrectie.

Oorzaak: hormonale veranderingen (relaxine) maken banden soepeler → instabiliteit van het SI-gewricht.
Kenmerken:
- Wisselende pijn aan één of beide zijden van de onderrug/bekken.
- Pijn bij draaien in bed, opstaan, lang staan.
Behandeling: bekkenfysiotherapie, oefentherapie, eventueel bekkenband.

Oorzaak: auto-immuunziekten zoals ziekte van Bechterew (axiale spondyloartritis).
Kenmerken:
- Diepe pijn in bilstreek, vaak aan beide kanten.
- Ochtendstijfheid >30 minuten, beter bij bewegen.
- Begint vaak vóór 40e levensjaar.
Diagnose: bloedonderzoek, MRI, verwijzing naar reumatoloog.
Behandeling: ontstekingsremmers, reumatische medicatie, oefentherapie.

Oorzaak: val, botsing, ongeluk (bijv. op stuitje of heup).
Kenmerken:
- Acute, lokale pijn.
- Soms uitstralend naar been of lies.
Behandeling: rust, pijnstilling, revalidatie, soms injectie.

Oorzaak: na operaties aan de wervelkolom of bekken, soms na bevalling met complicaties.
Kenmerken: langdurige instabiliteit of verminderde functie van het gewricht.
Behandeling: specialistische aanpak, vaak multidisciplinair.

De SI-gewrichtsklachten (Sacro-iliacaal gewricht) hebben een aantal specifieke kenmerken en symptomen die ze onderscheiden van andere vormen van lage rug- of bekkenpijn.
Hieronder vind je een overzicht:

Laag in de onderrug, net boven de billen.
Vaak éénzijdig, maar soms aan beide zijden.
Pijn kan uitstralen naar:
- Bil
- Lies
- Heup
Achterzijde van het bovenbeen (niet tot in de voet, zoals bij ischias)

Lang staan of zitten
Traplopen
Draaien in bed
Uit de auto stappen
Opstaan uit een stoel
Lang wandelen of rennen
Bij zwangerschap: vooral in het derde trimester of direct na de bevalling

Gevoeligheid bij druk op het SI-gewricht (net naast de wervelkolom, boven de bil).
Provocatietesten positief (zoals Patrick’s/FABER-test of Gaenslen’s test).
Geen uitval van kracht of reflexen (zoals bij hernia).
Soms lichte asymmetrie in bekkenstand of beenlengte.

Zeurende tot scherpe pijn, soms stekend.
Niet constant aanwezig, maar wisselend afhankelijk van houding/beweging.
Kan erger worden na inspanning of bij vermoeidheid.
Geen duidelijke rugstijfheid in de ochtend, tenzij sprake is van ontsteking (bijv. Bechterew).

Pijn aan beide zijden van de onderrug.
Ochtendstijfheid >30 minuten.
Klachten verbeteren bij beweging, niet bij rust.
Vaak <40 jaar bij eerste klachten.
Kan gepaard gaan met andere klachten zoals oogontsteking of psoriasis.

🧭 Samengevat

“Pijn laag in de rug of bil die vooral opspeelt bij staan, zitten of bewegen. Soms straalt de pijn uit naar de heup of lies, maar zelden tot in het been. Het voelt vaak alsof je bekken ‘vastzit’ of instabiel is.”

Het SI-gewricht (sacro-iliacaal gewricht) is een stug gewricht dat weinig beweegt, maar belangrijk is voor het opvangen van krachten tussen romp en benen. Als het overbelast, ontstoken of instabiel raakt, kunnen klachten ontstaan.

Deze hebben te maken met overbelasting of foutieve belasting van het gewricht:

Langdurige asymmetrische belasting
– Veel op één been staan, scheef zitten, been over been.
Beenlengteverschil
– Zelfs enkele millimeters kan klachten geven.
Verkeerde houding of tiltechniek
– Vooral bij tillen of draaien van de romp.
Overgewicht of plots veel lichaamsbelasting
– Meer druk op het SI-gewricht.
Verlies van stabiliteit van de rompspieren of bekkenregio
– Vaak door inactiviteit of verkeerde training.

Door hormonale veranderingen (o.a. relaxine) verslappen de banden rond het bekken:

Bekkeninstabiliteit tijdens of na de zwangerschap.
Veranderde lichaamshouding door gewichtstoename en buikdruk.
Inspanning tijdens bevalling kan SI-gewricht forceren.

Een directe blessure kan het SI-gewricht irriteren of ontwrichten:

Val op de billen of op het heiligbeen.
Verkeerde landing bij sport.
Verkeerd neerkomen met draaien van bekken/heupen.

Zeldzamer, maar vaak ernstiger:

Ziekte van Bechterew (axiale spondyloartritis).
Psoriasis artritis.
Reactieve artritis (na infectie).
Chronische darmziekten zoals de ziekte van Crohn (met gewrichtsontstekingen).

Deze veroorzaken ontsteking van het SI-gewricht en geven vaak langdurige, stijve of nachtelijke pijn.

Na bekken- of rugoperaties → veranderde belasting of littekenvorming.
Na bevalling met complicaties of gebruik van hulpmiddelen (forceps/vacuüm).
Littekens of verklevingen in het bekkengebied (bijv. na endometriose).

Lang staan of zitten (zoals autoritten of bureauwerk).
Traplopen of heuvelaf wandelen.
Draaien in bed of bij opstaan.
Hardlopen of springen.
Verkeerde matras of stoel.
Oneven belasting tijdens sport of huishouden.

Bij SI-gewrichtsklachten hangt de behandeling af van de oorzaak (bijv. overbelasting, instabiliteit of ontsteking), maar er zijn gelukkig goede opties om de klachten te verlichten of te verhelpen. Hieronder geef ik een overzicht van wat je eraan kunt doen – voor zowel patiënten als zorgprofessionals.

Beweging is goed, mits binnen de pijngrens.
Vermijd langdurig zitten of staan.
Wissel houdingen regelmatig af.
Ga wandelen of fietsen (vaak beter dan joggen of springen).

Gericht op:
- Stabiliseren van het bekken en SI-gewricht.
- Versterken van buik-, rug- en bilspieren.
- Corrigeren van houding en bewegingspatronen.
Specialisaties: bekkenfysiotherapie, manuele therapie (bijv. mobilisatie SI-gewricht).

Bij instabiliteit of zwangerschap kan een bekkenband tijdelijk steun geven.
Niet langdurig gebruiken zonder begeleiding → risico op spierverzwakking.

Paracetamol bij lichte pijn.
NSAID’s (zoals ibuprofen of naproxen) bij ontsteking of hevigere pijn.
Altijd in overleg met arts of apotheker.

Met corticosteroïden om ontsteking en pijn te verminderen.
Wordt meestal gedaan onder röntgen- of echo-geleiding.
Effect tijdelijk, maar soms voldoende om een vicieuze cirkel te doorbreken.

Slaap op een goed matras, niet te zacht of te hard.
Ondersteun knieën of bekken bij zijligging (kussen tussen de knieën).
Vermijd scheef zitten of “inzakken” op de bank.
Zorg voor een ergonomisch ingestelde werkplek.

Bij ernstige, langdurige of ontstekingsgerelateerde klachten:
- Verwijzing naar reumatoloog (bij vermoeden van Bechterew).
- Overweeg beeldvorming (MRI) of multidisciplinaire revalidatie.

Blijf bewegen, maar vermijd asymmetrische houdingen (zoals traplopen of been over been).
Raadpleeg een bekkenfysiotherapeut bij aanhoudende klachten.

De meeste mechanische SI-klachten zijn goed te behandelen met oefentherapie en aanpassing van leefstijl.
Ontstekingsgerelateerde klachten vragen vaak een langere of specialistische aanpak.

Er zijn preventieve maatregelen en behandelstrategieën om SI-gewrichtsklachten te voorkomen, vooral bij mensen met risicofactoren zoals zwangerschap, houdingsproblemen, zware lichamelijke belasting of een eerder trauma.

Hieronder een overzicht, verdeeld in praktische en medische benaderingen.

Sta en zit symmetrisch – vermijd hangen op één heup of been.
Wissel houdingen regelmatig af, vooral bij bureauwerk.
Gebruik beide benen bij traplopen en opstaan, niet steeds één zijde belasten.
Til met beide handen en uit de benen (niet uit de rug of eenzijdig draaien).

Core-stabiliteitsoefeningen: gericht op buik-, rug- en bilspieren.
Activiteiten zoals:
- Pilates
- Zwemmen
- Fysiotherapeutische oefenprogramma’s
Zorg voor goede spierbalans links en rechts.

Zorg voor goede schoenen met voldoende demping en steun.
Gebruik een rugzak i.p.v. een tas aan één kant.
Vermijd langdurige of herhaalde belasting van één zijde (bijv. veel autorijden zonder pauze).

Start bij beginnende klachten met:
- Bekkenfysiotherapie
- Bekkenband (tijdelijk gebruik bij instabiliteit)
Let op lichaamshouding bij:
- Bukken
- Draaien in bed
- Kind dragen en tillen

Beenlengteverschil → schoenaanpassing of zooltjes.
Scoliose of bekkenasymmetrie → behandeling via fysiotherapie of manuele therapie.
Soepele gewrichten of hypermobiliteit → specifieke spierversterkende oefeningen.

Periodiek consult bij:
- Bekkenfysiotherapeut
- Manueel therapeut
- Reumatoloog (bij ontstekingsrisico)

✅ Samenvatting:

“Je kunt SI-gewrichtsklachten vaak voorkomen door symmetrisch te bewegen, je romp- en bilspieren te versterken, overbelasting te vermijden en bij zwangerschap of eerdere klachten vroegtijdig begeleiding te zoeken.”

Hoewel SI-gewrichtsklachten vaak zelf goed te behandelen zijn, zijn er situaties waarin het raadzaam of zelfs noodzakelijk is om naar de huisarts of specialist te gaan.
Hieronder vind je duidelijke richtlijnen:

🚦 Ga naar de huisarts als:

1. 🔁 De klachten langer dan 2–3 weken aanhouden
- Ondanks rust, zelfzorg of oefeningen is er geen verbetering.
- Of de klachten komen telkens terug.
2. 💥 De pijn plotseling ernstig is ontstaan
- Bijvoorbeeld na een val, ongeluk of verdraaiing.
- Er is sprake van acute, stekende pijn bij bewegen.
3. 📉 De pijn je dagelijkse functioneren belemmert
- Moeite met lopen, staan, zitten, slapen of werken.
- Je vermijdt beweging uit angst voor pijn → risico op verergering.
4. 🦵 De pijn uitstraalt naar been of lies
- Dit kan duiden op een zenuwbeknelling of andere oorzaak.
5. 🧒 Je zwanger bent en bekkenpijn ontwikkelt
- Vroegtijdige begeleiding voorkomt verslechtering.
- Zeker bij bekkeninstabiliteit of pijn aan beide kanten.
6. 🔄 Er sprake is van instabiliteit of ‘wegzakkend’ gevoel
- Alsof het bekken niet stevig aanvoelt of het been ‘niet meedoet’.

🚨 Neem direct contact op (spoed) bij:

🧊 Doof gevoel of tintelingen in je been of voet.
💩 Problemen met plassen of ontlasting (zoals incontinentie of urineretentie).
🌙 Nachtelijke pijn die je wakker houdt, vooral zonder duidelijke aanleiding.
📉 Krachtsverlies in je been.
🧬 Koorts of algeheel ziek zijn naast rug/bekkenpijn.
🧒 Begin van klachten vóór je 40e, met:
- Langdurige ochtendstijfheid (>30 min),
- Verbetering bij bewegen maar niet bij rust.
- Dan kan een ontstekingsziekte zoals Bechterew spelen.

✅ Wat kan de huisarts doen

Uitsluiten of bevestigen van SI-gewrichtsklachten.
Pijnstilling of verwijzing naar fysiotherapeut.
Eventueel doorverwijzen voor beeldvorming (röntgen, MRI).
Bij vermoeden van ontsteking: bloedonderzoek of verwijzing reumatoloog.

👩‍⚕️ Kort advies aan de patiënt:

“Blijf niet te lang doorlopen met aanhoudende of ernstige bekkenpijn. Hoe eerder je de juiste begeleiding krijgt, hoe groter de kans op herstel zonder chronische klachten.”

[oceanwp_library id=”2867″]

The post SI-Gewrichtsklachten first appeared on Amstel en IJ Health Management.

Cervicale wervelkolomproblemen

admin — Fri, 30 May 2025 14:30:43 +0000

Cervicale wervelkolomproblemen

Cervicale wervelkolomproblemen zijn klachten die ontstaan in de halswervelkolom (de nekwervels, C1 t/m C7). Deze regio draagt het hoofd, beschermt het ruggenmerg en is betrokken bij bewegingen als draaien, buigen en strekken van de nek. Problemen in dit gebied kunnen leiden tot nekpijn, hoofdpijn, schouderklachten, uitstralende pijn naar armen of zelfs neurologische uitval.

Nekpijn (continu of bij beweging)
Stijfheid of verminderde beweeglijkheid van de nek
Uitstraling naar schouder, arm of hand (radiculaire klachten)
Tintelingen, krachtsverlies of doof gevoel in arm of vingers
Hoofdpijn vanuit de nek (cervicogene hoofdpijn)
Draaiduizeligheid bij nekbewegingen (zelden)
Evenwichtsproblemen of visusklachten (bij ernstige wervelkanaalvernauwing)

Cervicale artrose (slijtage)
Hernia nuclei pulposi (nekhernia)
Cervicogene hoofdpijn
Cervicale instabiliteit
Whiplash (trauma, bijv. na aanrijding)
Spier- en houdingsgerelateerde nekpijn
Cervicale stenose (vernauwing van het wervelkanaal)
Facetgewricht-irritatie

Er zijn meerdere soorten cervicale wervelkolomproblemen, elk met een eigen oorzaak, klachtenpatroon en behandeling. Hieronder geef ik een overzicht van de belangrijkste categorieën, opgedeeld op basis van het soort weefsel of mechanisme dat betrokken is:

🦴 1. Degeneratieve (slijtagegerelateerde) aandoeningen

Soort	Omschrijving
Cervicale artrose	Slijtage van de facetgewrichten en tussenwervelschijven → stijfheid, nekpijn, soms zenuwbeknelling.
Cervicale spondylose	Verzamelnaam voor leeftijdsgebonden degeneratie van wervellichamen en -schijven.
Cervicale stenose	Vernauwing van het wervelkanaal → risico op ruggenmergcompressie (myelopathie).

💥 2. Herniatie en zenuwbeknelling

Soort	Omschrijving
Nekhernia (cervicale hernia nuclei pulposi)	Uitstulping van tussenwervelschijf drukt op zenuwwortel → uitstralende pijn, tintelingen of krachtsverlies in arm.
Cervicaal radiculair syndroom	Zenuwwortelbeknelling met typische uitstralende zenuwpijn (radiculopathie).

🧠 3. Hoofdpijn gerelateerd aan de nek

Soort	Omschrijving
Cervicogene hoofdpijn	Hoofdpijn die ontstaat door aandoeningen van nekstructuren (gewrichten, spieren, ligamenten). Vaak eenzijdige pijn die uitstraalt naar het hoofd.

🤕 4. Traumatisch en acuut letsel

Soort	Omschrijving
Whiplash (WAD)	Versnellings-/vertragingsletsel (vaak bij aanrijding) → nekpijn, hoofdpijn, concentratieproblemen.
Cervicale fracturen/luxaties	Breuk of ontwrichting van halswervels → spoedgeval.

💪 5. Spier- en houdingsproblemen

Soort	Omschrijving
Myogene nekpijn	Pijn vanuit overbelaste of verkrampte nek-/schouderspieren. Vaak werkgerelateerd (beeldschermwerk).
Houdingssyndroom (forward head posture)	Chronisch verkeerde houding (bijv. bij smartphonegebruik) → overbelasting diepe nekspieren.

🧬 6. Instabiliteit en aangeboren aandoeningen

Soort	Omschrijving
Cervicale instabiliteit	Overmatige beweeglijkheid tussen nekwervels, bijv. na trauma of bij reumatische aandoeningen (zoals RA).
Aangeboren afwijkingen	Bijvoorbeeld fusie van nekwervels (Klippel-Feil-syndroom), kan bewegingsbeperking en pijn geven.

🦠 7. Ontstekingen en infecties (zelden)

Soort	Omschrijving
Spondylitis / discitis	Infectie van wervels of tussenwervelschijf → heftige pijn, koorts, algehele malaise.
Reumatoïde artritis	Kan instabiliteit veroorzaken (atlanto-axiale instabiliteit bij C1–C2).

🧠 8. Neurologische complicaties

Soort	Omschrijving
Myelopathie	Druk op het ruggenmerg door stenose of hernia → fijne motoriekstoornissen, loopproblemen, reflexveranderingen.

Verkeerde houding (langdurig gebogen nek bij beeldschermwerk, mobielgebruik = ‘text neck’)
Veroudering en slijtage van tussenwervelschijven en gewrichten
Acute overbelasting (bijv. tillen, verkeerde beweging)
Trauma (bijv. val, botsing)
Chronische spierspanning door stress of angst
Aangeboren afwijkingen of instabiliteit
Reumatoïde artritis of andere ontstekingsziekten

🧘‍♀️ Niet-medicamenteuze aanpak:
- Fysiotherapie:
  - Houdingstraining
  - Oefeningen voor mobiliteit en stabiliteit
  - Spierversterking van nek- en schouderregio
- Manuele therapie (met voorzichtigheid)
- Warmte-/koudebehandeling voor spierontspanning of pijnverlichting
- Houdingscorrectie en ergonomie (bureau-instelling, schermhoogte)
- Oefeningen om de diepe nekspieren te activeren
- Stressmanagement bij gespannen nekspieren
- Aanpassing slaaphouding (bijv. ergonomisch kussen)
💊 Medicatie:
- Paracetamol of NSAID’s (kortdurend)
- Spierverslappers bij ernstige spierspanning (tijdelijk)
- Neuropathische pijnstillers bij uitstralende zenuwpijn (bijv. pregabaline)
- Injecties in facetgewrichten of zenuwwortels (bij ernstige of aanhoudende klachten, via specialist)
🛌 Operatieve behandeling (in zeldzame gevallen):
Alleen bij:
- Structurele beknelling van zenuwwortels of ruggenmerg
- Progressieve neurologische uitval
- Zwaar invaliderende pijn die niet op conservatieve therapie reageert
- Voorbeelden: discectomie, foraminotomie, fusie van wervels

🪑 Ergonomie op het werk:

Beeldscherm op ooghoogte (bovenrand van het scherm op of net onder ooghoogte)
Nek recht, schouders ontspannen, onderarmen op armleuningen of bureau
Gebruik een documenthouder bij veel typen of lezen
Wissel zittend werk af met staan/lopen
Gebruik headsets bij veel bellen

📱 Smartphonegebruik:

Houd de telefoon op ooghoogte (voorkom “text neck”)
Beperk het gebruik in langdurige gebogen houding
Gebruik spraakbediening of headset

🛌 Slaaphouding:

Zijlig of ruglig met een stevig, niet te hoog hoofdkussen
Kussen moet de nek in neutrale positie ondersteunen
Vermijd buiklig (draaiing nek langdurig belastend)

🧘 Stressreductie:

Chronische spierspanning speelt vaak mee in nekklachten
Technieken zoals mindfulness, ademhalingsoefeningen, yoga kunnen nekspieren indirect ontlasten

📌 Wanneer medische hulp zoeken?

Bij uitstralende pijn of tintelingen in arm of hand
Als je nekpijn langer dan 6 weken aanhoudt ondanks oefeningen
Bij krachtverlies, coördinatieproblemen of evenwichtsstoornissen
Bij trauma (val, botsing) met nekpijn
Bij tekenen van myelopathie (druk op het ruggenmerg): wankel lopen, fijne motoriekverlies

🔹 E = Ezelsbrug
“RUSTIG naar de dokter”
R-U-S-T-I-G staat voor:

R = Raak je suf of verward?
U = Uitval van zicht, spraak of spierkracht?
S = Snel ontstaan, plots en heftig?
T = Trauma (na een klap op het hoofd)?
I = Infectietekenen (koorts, nekstijfheid)?
G = Geheel nieuw patroon of bij 50+?

Als je ja antwoordt op één van deze vragen: raadpleeg een arts.

Een oefenschema is zinvol als het voldoet aan deze drie pijlers:

Pijler	Doel	Voorbeelden
Mobilisatie	Bewegelijkheid behouden	Kin intrekken (hals recht), hoofd zijwaarts buigen, draaien
Spierversterking	Diepe nekflexoren & houdingsspieren trainen	“Nekplank”, tegen lichte weerstand duwen (voorhoofd, zijkant), scapula stabilisatie
Rek en ontspanning	Verhoogde spierspanning verminderen	Nekschuinoefeningen, schouderophalen, bovenrug rekken

Let op:

Geen forcerende bewegingen
Langzaam en gecontroleerd
Frequente herhaling (liever 2–3×/dag kort dan 1× lang)
Advies bij fysiotherapeut om het schema te personaliseren

Locatie: Amstelkwartier

Openingstijden praktijk:
Alle werkdagen van 08:00 tot 17:00
Tel: 020 308 1234

Na sluitingstijd: 088 003 0600

Locatie: Buiksloterham

ZELFZORG PORTAAL ->

The post Cervicale wervelkolomproblemen first appeared on Amstel en IJ Health Management.

Tendinitis

admin — Tue, 13 Jun 2023 09:19:26 +0000

PEESONTSTEKING

aan de schouder

Tendinitis, ook wel peesontsteking genoemd, is een medische aandoening die wordt gekenmerkt door ontsteking, irritatie of zwelling van een pees. Pezen zijn dikke strengen weefsel die spieren met botten verbinden en spelen een cruciale rol in de beweging van gewrichten. Tendinitis treedt meestal op als gevolg van overbelasting, herhaalde bewegingen of letsel, en kan verschillende delen van het lichaam aantasten, waaronder de schouder, elleboog, pols, heup, knie en enkel.

Gemeenschappelijke symptomen van tendinitis kunnen zijn:

Pijn: Tendinitis veroorzaakt vaak gelokaliseerde pijn in de buurt van de aangetaste pees. De pijn kan mild tot ernstig zijn en kan verergeren bij beweging.
Zwelling: Zwelling of gevoeligheid op de plaats van de aangetaste pees kan optreden.
Stijfheid: Aangetaste gewrichten kunnen stijf worden, waardoor het moeilijk is om ze door hun volledige bewegingsbereik te bewegen.
Zwakte: Spierzwakte in het aangetaste gebied kan het gevolg zijn van tendinitis.
Roodheid en warmte: In sommige gevallen kan het aangetaste gebied rood worden en warm aanvoelen.

er zijn verschillende soorten tendinitis die kunnen worden onderscheiden op basis van de locatie van de aangetaste pees en de oorzakelijke factoren.

Hier zijn enkele van de meest voorkomende vormen van tendinitis:

Rotatorenmanchet-tendinitis: Dit treedt op wanneer de pezen van de rotatorenmanchet in de schouder ontstoken raken. Het is vaak het gevolg van overmatig gebruik van de schouder, zoals herhaalde werpbewegingen bij sporters.
Tenniselleboog (laterale epicondylitis): Dit is een vorm van tendinitis die de pezen aantast die aan de buitenkant van de elleboog zijn bevestigd. Het kan optreden als gevolg van herhaalde polsbewegingen, zoals bij tennissers, maar ook bij andere activiteiten.
Golferselleboog (mediale epicondylitis): In tegenstelling tot tenniselleboog, treft golferselleboog de pezen aan de binnenkant van de elleboog. Het wordt vaak veroorzaakt door herhaalde golfbewegingen.
Achillespeesontsteking: Dit is tendinitis van de achillespees, die zich aan de achterkant van de enkel bevindt. Overmatig lopen, hardlopen of springen kan leiden tot achillespeesontsteking.
Patellatendinitis (jumper’s knee): Deze vorm van tendinitis treedt op wanneer de pees die de knieschijf (patella) met het scheenbeen verbindt, ontstoken raakt. Het komt vaak voor bij atleten die veel springen, zoals basketballers.
Quadriceps- of hamstringtendinitis: Deze vormen van tendinitis kunnen optreden in de pezen van de quadriceps aan de voorkant van het bovenbeen of in de hamstrings aan de achterkant van het bovenbeen. Ze kunnen worden veroorzaakt door overbelasting bij sporten zoals hardlopen of wielrennen.
Achillespeesontsteking: Dit is tendinitis van de achillespees, die zich aan de achterkant van de enkel bevindt. Overmatig lopen, hardlopen of springen kan leiden tot achillespeesontsteking.

De specifieke vorm van tendinitis wordt vaak genoemd op basis van de aangetaste pees of het gewricht.

Tendinitis kan verschillende oorzaken hebben, meestal gerelateerd aan overbelasting van een specifieke pees of herhaalde bewegingen.

Enkele veelvoorkomende oorzaken en risicofactoren zijn onder meer:

vermatig gebruik of herhaalde bewegingen: Herhaalde bewegingen of overmatig gebruik van een bepaalde spiergroep kunnen leiden tot slijtage en irritatie van de aanhechting van de pees aan het bot. Dit komt vaak voor bij sporters en mensen die herhaalde handelingen uitvoeren in hun werk, zoals schilders, timmerlieden, en fabrieksarbeiders.
Slechte lichaamshouding of ergonomie: Onjuiste lichaamshouding tijdens activiteiten, zoals zitten, tillen, typen, of sporten, kan overmatige druk op bepaalde pezen uitoefenen en tendinitis veroorzaken.
Leeftijd: Het risico op tendinitis neemt toe met de leeftijd, omdat pezen na verloop van tijd kunnen verzwakken en minder flexibel worden.
Sportblessures: Blessures bij sporten, vooral als ze niet goed behandeld worden, kunnen leiden tot tendinitis. Bijvoorbeeld, verkeerde technieken bij sporten zoals gewichtheffen of hardlopen kunnen de pezen belasten.
Slechte warming-up: Onvoldoende opwarmen voor lichamelijke activiteit kan de kans op tendinitis vergroten, omdat koude en stijve spieren en pezen gevoeliger zijn voor blessures.
Obesitas: Overgewicht kan extra druk uitoefenen op gewrichten en pezen, waardoor het risico op tendinitis toeneemt.
Genetische factoren: Sommige mensen kunnen genetische aanleg hebben voor het ontwikkelen van tendinitis.
Medische aandoeningen: Bepaalde medische aandoeningen, zoals reumatoïde artritis, diabetes en jicht, kunnen het risico op tendinitis verhogen.
Medicatiegebruik: Langdurig gebruik van bepaalde medicijnen, zoals fluoroquinolon-antibiotica, is geassocieerd met een verhoogd risico op peesproblemen, waaronder tendinitis.

Het is belangrijk om aandacht te besteden aan deze risicofactoren en maatregelen te nemen om tendinitis te voorkomen.

De behandeling van tendinitis is afhankelijk van de ernst van de aandoening en de specifieke pees die is aangetast.

Hier zijn enkele veelvoorkomende behandelingsmethoden:

Rust: Een van de eerste stappen bij de behandeling van tendinitis is rust nemen. Dit betekent dat je de activiteit vermijdt die de pees heeft overbelast. Het kan nodig zijn om de aangetaste ledemaat te immobiliseren of ondersteuning te geven met een spalk of brace.
IJs: Het aanbrengen van ijs op het aangetaste gebied kan helpen om zwelling en ontsteking te verminderen. IJs moet worden aangebracht gedurende 15-20 minuten, meerdere keren per dag.
Ontstekingsremmende medicatie: Niet-steroïdale ontstekingsremmende geneesmiddelen (NSAID’s), zoals ibuprofen, kunnen pijn verminderen en ontsteking verminderen. Het is belangrijk om deze medicijnen te nemen zoals voorgeschreven.
Fysiotherapie: Een fysiotherapeut kan specifieke oefeningen voorschrijven om de kracht en flexibiliteit van de aangedane spieren en pezen te verbeteren. Ze kunnen ook technieken aanleren om de belasting op de pezen te verminderen.
Orthopedische hulpmiddelen: Het dragen van orthopedische hulpmiddelen, zoals speciale schoenen, inlegzolen, of braces, kan helpen bij de ondersteuning van het aangetaste gebied en de vermindering van stress op de pezen.
Corticosteroïde-injecties: In sommige gevallen kan een arts corticosteroïde-injecties toedienen in het aangetaste gebied om ontsteking te verminderen. Deze behandeling is echter meestal beperkt tot enkele injecties, omdat herhaalde toediening schade aan de pees kan veroorzaken.
Extracorporale schokgolftherapie (ESWT): ESWT is een behandeling waarbij schokgolven op het aangetaste gebied worden gericht om de genezing te bevorderen. Het wordt soms gebruikt voor chronische tendinitis die niet reageert op andere behandelingen.
Chirurgie: In zeldzame gevallen kan chirurgie nodig zijn om ernstige schade aan de pees te herstellen. Dit kan bijvoorbeeld een operatie zijn om een gescheurde pees te herstellen of om een deel van een beschadigde pees te verwijderen.

De behandelingsopties kunnen variëren afhankelijk van de specifieke situatie en de aangetaste pees.

Na genezing van tendinitis is het belangrijk om preventieve maatregelen te nemen om te voorkomen dat de aandoening terugkeert

Hier zijn enkele aanbevelingen voor nabehandeling en preventie:

Revalidatie-oefeningen: Blijf regelmatig de revalidatie-oefeningen doen die je hebt geleerd tijdens fysiotherapie of revalidatie. Deze oefeningen helpen de spierkracht en flexibiliteit te behouden en verminderen het risico op herhaling.
Goede lichaamshouding en ergonomie: Let op je lichaamshouding en ergonomie tijdens dagelijkse activiteiten, of je nu aan het werk bent of sport. Pas je houding aan om overbelasting van spieren en pezen te voorkomen.
Regelmatige stretching: Doe regelmatig stretchoefeningen om de flexibiliteit van de spieren en pezen te behouden. Stretching kan helpen de spieren en pezen los te houden en het risico op blessures te verminderen.
Goede opwarming: Voer een goede opwarming uit voordat je aan lichamelijke activiteiten begint. Opwarmen helpt de spieren en pezen voor te bereiden op intensievere activiteit en vermindert het risico op letsel.
Geleidelijke intensiteit: Als je begint met een nieuwe fysieke activiteit of sport, bouw de intensiteit dan geleidelijk op. Vermijd overbelasting van de pezen door te veel te snel te doen.
Luister naar je lichaam: Als je tijdens of na een activiteit pijn of ongemak ervaart, stop dan onmiddellijk en geef je lichaam de nodige rust.
Voeding en hydratatie: Een gezonde voeding en voldoende hydratatie kunnen bijdragen aan een goede algemene gezondheid en de gezondheid van de spieren en pezen ondersteunen.
Gewichtsbeheersing: Als je overgewicht hebt, kan afvallen helpen om de druk op gewrichten en pezen te verminderen, waardoor het risico op tendinitis wordt verminderd.
Schoenen en uitrusting: Zorg ervoor dat je de juiste schoenen en uitrusting gebruikt voor de specifieke activiteit die je doet. Goede schoenen bieden de juiste demping en ondersteuning.
Regelmatige medische controle: Blijf regelmatig contact houden met je zorgverlener, vooral als je vatbaar bent voor tendinitis. Een vroegtijdige diagnose kan helpen bij het voorkomen van ernstige problemen.

Het is belangrijk om te onthouden dat het voorkomen van tendinitis net zo cruciaal is als het behandelen ervan. Door goede preventieve maatregelen te nemen en je levensstijl aan te passen, kun je de kans op toekomstige tendinitis verminderen en de algehele gezondheid van je spieren en pezen bevorderen.

Tendinitis kan in sommige gevallen leiden tot bijkomende complicaties of andere gezondheidsproblemen.

Enkele van de mogelijke complicaties en gevolgen van tendinitis zijn onder andere:

Tendinose: Als tendinitis niet goed wordt behandeld of genezen, kan het chronisch worden en leiden tot een aandoening die bekend staat als tendinose. Tendinose is gekenmerkt door degeneratie van de peesstructuur en kan langer duren om te genezen.
Peesscheuring: Bij ernstige of langdurige tendinitis kan de pees uiteindelijk scheuren. Dit kan ernstige pijn en beperking van de beweging veroorzaken en kan soms een operatie vereisen om te herstellen.
Aangetaste bewegingsbereik: Onbehandelde tendinitis kan leiden tot verlies van bewegingsbereik in het aangetaste gewricht, wat de dagelijkse activiteiten kan beperken.
Secundaire spierproblemen: Om de pijn te ontlasten, kunnen mensen met tendinitis onbedoeld compensatoire bewegingen maken, wat extra stress kan leggen op andere spieren en pezen. Dit kan leiden tot overbelasting en secundaire spierproblemen.
Chronische pijn: Bij sommige mensen kan tendinitis chronische pijn veroorzaken, zelfs na behandeling. Dit kan de kwaliteit van leven aanzienlijk beïnvloeden.
Functionele beperkingen: Langdurige of onbehandelde tendinitis kan leiden tot functionele beperkingen, waardoor dagelijkse activiteiten en sportieve prestaties bemoeilijkt worden.

Het is belangrijk om tendinitis serieus te nemen en vroegtijdig te behandelen om deze complicaties te voorkomen. Met de juiste zorg en rehabilitatie kunnen de meeste mensen volledig herstellen van tendinitis en weer terugkeren naar hun normale activiteiten.

Het opvolgen van medisch advies en het nemen van preventieve maatregelen om herhaling te voorkomen, is ook van cruciaal belang voor de algehele gezondheid van de pezen en spieren.

[oceanwp_library id=”2867″]

The post Tendinitis first appeared on Amstel en IJ Health Management.